Είστε εδώ:Αρχική»Νέα»Το Psychopathology.gr στο 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχιατρικής

Το Psychopathology.gr στο 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχιατρικής

Σάββατο, 06 Μαΐου 2017 20:02

Το Psychopathology.gr στο 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχιατρικής

 

Με νέα κλινικά φροντιστήρια και με παρουσίαση του έργου της θα συμμετέχει η ομάδα του Psychopathology.gr στο 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχιατρικής, που διοργανώνει η ΕΨΕ και θα διεξαχθεί στην Κέρκυρα στις 11-14 Μαΐου 2017.

Τα σχετικά υλικά θα παρουσιαστούν στο Psychopathology.gr μετά το συνέδριο.

 

1. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ:

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΛΟΖΑΠΙΝΗΣ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ: ΝΕΟΤΕΡΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

Με την ευγενική χορηγία της MYLAN

Σάββατο 13/5, 10.30 – 12.00

Η κλοζαπίνη είναι άτυπο αντιψυχωτικό με ένδειξη χορήγησης στην ανθεκτική σχιζοφρένεια ή σχιζοσυναισθηματική διαταραχή και για τη μείωση του κινδύνου αυτοκτονικότητας σε ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια ή σχιζοσυναισθηματική διαταραχή. Συνιστάται επίσης για την αντιμετώπιση βίαιης συμπεριφοράς ασθενών με ψύχωση. Ακόμα και με τα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με σχιζοφρένεια εμφανίζει ανθεκτικότητα στη θεραπεία και πρέπει να λάβει κλοζαπίνη. Η κλοζαπίνη βρέθηκε να υπερέχει των άλλων αντιψυχωτικών όχι μόνο στο θεραπευτικό αποτέλεσμα, αλλά και στην παραμονή των ασθενών στη θεραπεία και στην ποιότητα ζωής τους, ακόμα και σε σύγκριση με τα ενέσιμα αντιψυχωτικά βραδείας αποδέσμευσης. Ωστόσο, ορισμένοι ασθενείς με ανθεκτική σχιζοφρένεια που λαμβάνουν κλοζαπίνη δεν έχουν ικανοποιητικό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Αυτοί οι ασθενείς είναι πιθανό να μην λαμβάνουν τη φαρμακευτική αγωγή τους σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες ή να μην έχουν θεραπευτικά επίπεδα κλοζαπίνης στο πλάσμα. Και στις δύο περιπτώσεις, η μέτρηση των επιπέδων κλοζαπίνης στο πλάσμα θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα. Παρά την αναγνωρισμένη αποτελεσματικότητά της, η κλοζαπίνη υποσυνταγογραφείται και ο πιθανότερος λόγος γι’ αυτό είναι το προφίλ των παρενεργειών της. Η ενημέρωση για τα πλεονεκτήματα της χορήγησης της κλοζαπίνης και τις μεθόδους αντιμετώπισης των παρενεργειών της μπορεί να αμβλύνει τους ενδοιασμούς των ψυχιάτρων σχετικά με τη συνταγογράφησή της. Υπάρχουν πρωτόκολλα τιτλοποίησης της δόσης του φαρμάκου για ενδονοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή χορήγηση. Υπάρχει η πεποίθηση σε ένα πολύ μεγάλο αριθμό ψυχιάτρων ότι η έναρξη θεραπείας με κλοζαπίνη πρέπει να γίνεται ενδονοσοκομειακά. Η ενημέρωση των ειδικών για την ύπαρξη των πρωτοκόλλων τιτλοποίησης της κλοζαπίνης εκτός νοσοκομείου θα βοηθήσει στην ορθολογική χρήση της με προσοχή, αλλά χωρίς φόβο. Το παρόν εκπαιδευτικό σεμινάριο παρέχει νεότερα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια και τη χρήση της κλοζαπίνης και ενημέρωση για τις νέες δυνατότητες που ανοίγονται και στη χώρα μας με τη μέτρηση επιπέδων στο αίμα και την εφαρμογή πρωτοκόλλων εξωνοσοκομειακής χορήγησης.

 

Συντονιστές:

Κωνσταντακόπουλος Γιώργος

Α΄ Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Αθήνα & Department of Psychosis Studies, Institute of Psychiatry, Psychology and Neuroscience, Kings College London, UK

Μιχαλοπούλου Παναγιώτα

Department of Psychosis Studies, Institute of Psychiatry, Psychology and Neuroscience, King’s College London & South London and Maudsley NHS Foundation Trust, UK


Εισηγήσεις:

Μιχαλοπούλου Παναγιώτα

Clozapine for treatment-resistant schizophrenia: Still the Gold Standard?

Φλωράκης Ανδρέας

Η χρησιμότητα της μέτρησης των επιπέδων της κλοζαπίνης στην κλινική πράξη. Ένα πρόγραμμα που θα βοηθά τον ασθενή και θα διευκολύνει το ψυχίατρο στο χειρισμό του φαρμάκου.

Λιάπης Χρήστος

Κοινοτική επανένταξη: Η αξία της κλοζαπίνης.

 

 

2. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ:

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟ DSM-5 – ΘΕΤΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Οργάνωση: Περιοδικό «Ψυχιατρική» & Κλάδος Προληπτικής Ψυχιατρικής της ΕΨΕ

Παρασκευή 12/5, 13.30 – 15.00

H 5η έκδοση του διαγνωστικού συστήματος της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (DSM-5) εξήγγειλε την στροφή από την κατηγορική προσέγγιση της ψυχοπαθολογίας (διάγνωση με βάση κριτήρια που πληρούνται ή όχι) στη διαστασιακή προσέγγιση (προσδιορισμός των διαταραχών μέσω ψυχοπαθολογικών διαστάσεων διαβαθμισμένης βαρύτητας ή έντασης). Ωστόσο, περιορίστηκε τελικά στην εισαγωγή ορισμένων μόνο «διαστασιακών» στοιχείων, όπως η δυνατότητα διαβαθμισμένης αποτίμησης συμπτωμάτων και το εναλλακτικό πολυδιαστασιακό μοντέλο των διαταραχών προσωπικότητας. Επίσης, συμπληρωματικά προς τη διάγνωση, προτείνεται η χρήση συγκεκριμένων κλινικών εργαλείων για την ανίχνευση και την αποτίμηση μη-ειδικών συμπτωμάτων που «διατρέχουν» το σύνολο των ψυχικών διαταραχών (cross-cutting symptoms) (όπως κατάθλιψη, θυμός, μανία, άγχος κ.ά.). Ο αριθμός των διαγνώσεων που περιγράφονται στο DSM-5 είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από αυτόν του DSM-IV (541 έναντι 383). Η αύξηση προκύπτει σε μεγάλο βαθμό από διαχωρισμούς και εξειδικεύσεις προϋπαρχόντων διαταραχών, εισάγεται όμως κι ένας σημαντικός αριθμός νέων διαταραχών, όπως η διαταραχή απορρύθμισης της διάθεσης με ευερεθιστότητα, η διαταραχή κρίσεων υπερφαγίας, η διαταραχή παρασυσσώρευσης κ.ά. Σημαντικές μεταβολές από το DSM-IV γίνονται και στα διαγνωστικά κριτήρια και τους υποτύπους διαταραχών. Ορισμένες από τις νέες διαταραχές που συζητήθηκαν προτείνονται για περαιτέρω διερεύνηση, όπως το «σύνδρομο εξασθενημένης ψύχωσης», η αυτοκτονική συμπεριφορά, οι μη-αυτοκτονικοί αυτοτραυματισμοί κ.ά. Οι αντιπαραθέσεις που συνόδευσαν την ανάπτυξη και την κυκλοφορία του DSM-5 ανέδειξαν σημαντικά ζητήματα για τα διαγνωστικά συστήματα γενικότερα και την επιστημονική τεκμηρίωση της ψυχιατρικής διάγνωσης. Ο κίνδυνος για διαγνωστικό υπερπληθωρισμό, η υπολειπόμενη ακόμα σε τεκμηρίωση εγκυρότητα της ψυχιατρικής διάγνωσης, η φαινομενολογική πτωχία, που επέρχεται από την αποκλειστική χρήση του DSM στην κλινική πράξη και στην εκπαίδευση των νέων ψυχιάτρων, είναι θέματα ανοιχτά για συζήτηση και κρίσιμα για το μέλλον της Ψυχιατρικής. Το παρόν εκπαιδευτικό σεμινάριο στοχεύει στην εξοικείωση με το νέο διαγνωστικό σύστημα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και στην ανάδειξη σημαντικών διαφορών σε διαγνωστικές κατηγορίες και στα διαγνωστικά κριτήρια συγκεκριμένων διαταραχών, ενώ παράλληλα θα συζητηθούν σχετικά θετικά σημεία και προβλήματα.

 

Συντονιστές – Εισηγητές:

Κωνσταντακόπουλος Γιώργος

Α΄ Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Αθήνα & Department of Psychosis Studies, Institute of Psychiatry, Psychology and Neuroscience, Kings College London, UK

Κονταξάκης Βασίλης

Α΄ Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Αθήνα

 

 

3. ΟΜΙΛΙΑ:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΠΦΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΙΨΗΣ

Κωνσταντακόπουλος Γιώργος

Α΄ Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Αθήνα & Department of Psychosis Studies, Institute of Psychiatry, Psychology and Neuroscience, Kings College London, UK

 

Στρογγυλό Τραπέζι: Νέες παρεμβάσεις και υπηρεσίες για την αντιμετώπιση της ψυχιατρικής νοσηρότητας και των επιπτώσεών της στην κοινότητα. Η σημασία τους σήμερα για το Σύστημα Υγείας

Προεδρείο: Μαργαρίτη Μαρία, Αγγελόπουλος Ηλίας

Σάββατο 13/5, 18.30 – 20.00

Ένας μεγάλος αριθμός ασθενών με ψυχικές διαταραχές χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τις υπηρεσίες υγείας ανεξάρτητα από τη συνύπαρξη ή όχι σωματικών νοσημάτων. Ιδιαίτερα η κατάθλιψη αποτελεί την 3η πιο συχνή αιτία προσέλευσης – μεταξύ όλων, σωματικών και ψυχικών – σε υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΦΥ). Από την άλλη πλευρά, τα σωματικά συμπτώματα, που προκαλούνται στο πλαίσιο της μείζονος κατάθλιψης, οδηγούν επίσης συχνά τους ασθενείς σε ιατρούς άλλων ειδικοτήτων πλην ψυχιατρικής. Υπολογίζεται ότι οι ασθενείς με κατάθλιψη απευθύνονται σε ιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων πλην ψυχιάτρων σε ποσοστό 70-80%. Ωστόσο, σύμφωνα με σχετικές μελέτες τα ποσοστά αναγνώρισης της κατάθλιψης και του άγχους στην ΠΦΥ είναι ιδιαίτερα χαμηλά (36–56% και 15–36%, αντίστοιχα). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα περίπου οι μισοί ασθενείς που πάσχουν από καταθλιπτικές και αγχώδεις διαταραχές να παραμένουν αδιάγνωστοι και κατά συνέπεια χωρίς θεραπεία. Για την απάντηση σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα της δημόσιας υγείας η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία σχεδίασε και υλοποιεί ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης των ιατρών ΠΦΥ μέσω κλινικών φροντιστηρίων. Για να καλυφθούν οι ανάγκες ψυχικής υγείας του πληθυσμού, δεν είναι δυνατό οι κοινές ψυχικές διαταραχές και ιδιαίτερα η κατάθλιψη να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά από τους ψυχιάτρους. Η δυνατότητα να διαγνωσθεί και να αντιμετωπιστεί η κατάθλιψη στο πλαίσιο της ΠΦΥ πρέπει να ενισχυθεί. Οι γιατροί της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας πρέπει να εκπαιδευτούν κατάλληλα ώστε να είναι ικανοί να διαγνώσουν και να αντιμετωπίσουν την κατάθλιψη, διακρίνοντας παράλληλα τις περιπτώσεις που οφείλουν να παραπέμψουν σε ειδικό. Για να είναι αυτό εφικτό χρειάζεται μέθοδος και εργαλεία κατάλληλα για να διευκολύνουν τους ιατρούς ΠΦΥ σε αυτό τους το έργο. Τέτοιες μέθοδοι για τη σύντομη ανίχνευση, την αποτελεσματική διάγνωση και αντιμετώπιση της κατάθλιψης έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια σε πολλές χώρες με προηγμένα συστήματα υγείας. Το σχετικό κλινικό φροντιστήριο εντάσσεται σε μία προσπάθεια να αναπτυχθεί αντίστοιχη μεθοδολογία και να υπάρξει κατάλληλη εκπαίδευση των ιατρών και στη χώρα μας.

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018 09:28

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Αναζήτηση

Είσοδος